คำปลอบตนของคนดีที่ยังเบียดเบียน “ฉันกินเธอ เธอได้บุญ” เพราะเธอได้สละเนื้อให้ฉันไปสร้างสรรค์สิ่งที่ดีงามมีความเห็นหนึ่งที่เป็นไปในแนวทางโลกสวย คือทุกอย่างล้วนสร้างมาเพื่อฉัน (ALL FOR ONE)ทุกคนจงทำเพื่อฉัน แล้วฉันจะทำดีเพื่อทุกคน ขอทุกคนจงรวมพลังมาที่ฉัน เสียสละเพื่อฉัน เพราะนั่นคือหน้าที่ของเธอ



ผมเคยรับรู้แนวคิดหนึ่ง มีความเห็นในแนวทางที่ว่า กินเนื้อเขา แล้วเขาจะได้ประโยชน์ เนื้อของเขาจะเลี้ยงชีวิตเรา ถ้าเราใช้ชีวิตไปทำดี แล้วเขาจะได้กุศล ซึ่งสรุปเป็นภาษาที่โลกเข้าใจได้ประมาณว่า “ฉันกินเธอ เธอได้บุญ”


ความเห็นเหล่านี้เป็นเหมือนคำปลอบใจของคนที่พยายามจะเป็นคนดี โดยการสร้างชุดความคิดบวก เพื่อที่จะได้กินเนื้อสัตว์ที่เขาฆ่ามาโดยไม่ผิดบาป

“ทำบุญได้บาป ด้วยเหตุ ๕ ประการ”

” .. ดูกรชีวก “ผู้ใดฆ่าสัตว์เจาะจงตถาคต หรือสาวกตถาคต
ผู้นั้นย่อมประสพบาป มิใช่บุญเป็นอันมาก” ด้วยเหตุ ๕ ประการ คือ ..

๑. ผู้นั้นกล่าวอย่างนี้ว่า ท่านทั้งหลายจงไปนำสัตว์ชื่อโน้นมา ดังนี้
ชื่อว่า ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุประการที่ ๑ นี้

๒. สัตว์นั้นเมื่อถูกเขาผูกคอนำมา ได้เสวยทุกข์ โทมนัส
ชื่อว่า ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุประการที่ ๒ นี้

๓. ผู้นั้นพูดอย่างนี้ว่า ท่านทั้งหลายจงไปฆ่าสัตว์นี้
ชื่อว่า ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุประการที่ ๓ นี้


๔. สัตว์นั้นเมื่อเขากำลังฆ่าย่อมเสวยทุกข์ โทมนัส
ชื่อว่า ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุประการที่ ๔ นี้



๕. ผู้นั้นย่อมยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีด้วยเนื้อเป็นอกัปปิยะ
ชื่อว่า ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก ด้วยเหตุประการที่ ๕ นี้

ดูกรชีวก “ผู้ใดฆ่าสัตว์เจาะจงตถาคตหรือสาวกของตถาคต
ผู้นั้นย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก” ด้วยเหตุ ๕ ประการนี้ .. ”

ขอทิ้งท้ายด้วย ชีวิตมีนิดเดียวจะทำบาปทำไม …หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ…

อันพยายามรีบเร่งรักษาศีลให้บริสุทธิ์เข้าไป เพราะว่าเมื่อบุคคลไม่เพียรละบาปออกจากตนแล้ว เมื่อบุญเก่านี้หมดลงแล้ว บาปก็ฉุดคร่าเอาดวงจิตวิญญาณอันนี้ไปสู่นรกอบายภูมิ นี่เป็นธรรมดาอยู่อย่างนี้ สัตว์โลกทั้งหลายนะ ถ้าผู้ที่รู้ตัวเองนี้แล้วเว้นบาป ไม่ทำบาปเลยในชีวิตที่เกิดมาชาติหนึ่งหนึ่ง หาหนทางเว้นจากบาปกรรมให้ได้แล้วก็ตั้งใจบำเพ็ญบุญกุศลให้เจริญงอกงามขึ้นในตน


แล้วก็พยายามฝึกจิตใจอันนี้น่ะอย่าให้มันมัวหมอง ให้มันร่าเริงบันเทิงอยู่ในบุญในกุศล อย่าให้มันเป็นคนเจ้าโมโหโทโส อันนั้นมันเป็นบาปอกุศล การที่เราอภัยให้แก่บุคคลผู้ล่วงเกินตนอย่างนี้นะ นั่นแหละส่อแสดงถึงจิตใจของผู้นั้นเป็นบุญเป็นกุศล มีเมตตาธรรม กรุณาธรรม อยู่ในใจ ก็จะไม่ได้เบียดเบียนบุคคลใดสัตว์จำพวกใด เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีบาปติดตัว นั่นแหละให้เข้าใจ

เพราะอายุสังขารที่ดวงจิตอาศัยอยู่ในปัจจุบันนี้มีน้อยนิดเดียวหนึ่ง คิดดูให้ดีไม่ทราบจะทำบาปไปทำไมน่ะ ในเมื่อกายวาจาทำสิ่งที่เป็นบาปเป็นโทษ แต่ “ใจ” ต่างหากเป็นผู้รับผลของบาปกรรมที่กายวาจาทำพูดไปนั้น พิจารณาให้มันเข้าใจให้ดี

(หากจะCopy กรุณาใสเครดิต)
ถ้าเพื่อน ๆ ชอบบทควาามนี้อย่าลืมกดไลค์และแชร์ต่อด้วยเน้อ หากไม่อยากพลาดเทคนิคดีดี หรือบทความยอดนิยมแบบนี้อย่าลืมกดไลค์แฟนเพจ HotNews69 ของเราไว้ด้วยรับรองเราจะนำบทความดีดีมาให้ท่านได้เสพกันทุกวัน
ขอขอบคุณ : dhammathai / พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น / รูปภาพจากอินเตอร์เน็ตทุกแหล่งที่มา ขอขอบพระคุณอย่างยิ่ง
เรียบเรียง/ลำดับภาพโดย : HotNews69

Cr:http://www.hotnew69.com